mesken

ben ne sevgili, ne dost, ne arkadaş, belki sırdaş.
belki de an altta kalanların yapıldığı bi mesken
sonu yok acıtır, sonu yok kanatır
seviyorum diyemezsin, doyasıya öpemezsin
ne hak tanır, ne olur
bir sen bilirsin, bir de yorgun kalbin..