gerçek ben gibi

bir gün ben gidicem, gerçekten gidicem
yüreğimle, kalbimle, geride hiç bir iz kalamışcasına
sanki hiç yaşamamış, yaşanmamış, hiç kanamamış gibi
ben benlikten çıkmamış bir ben gibi
kırılmamış, bozulmamış, günaha yakın durmamış gibi
belki ağlayarak, daha fazla kanatarak ama en çok gerçek ben gibi gidicem...

mesken

ben ne sevgili, ne dost, ne arkadaş, belki sırdaş.
belki de an altta kalanların yapıldığı bi mesken
sonu yok acıtır, sonu yok kanatır
seviyorum diyemezsin, doyasıya öpemezsin
ne hak tanır, ne olur
bir sen bilirsin, bir de yorgun kalbin..