Özlemek=Ölmek

Özlemek en kötüsü, hele bir de özlemi gidermek için elinizden bir şey gelmiyorsa ve gelemeyecekse.. Hayatınızdan çıkar gider, bir daha gelmeyecektir, gelse de istemeyeceksinizdir. Ama sizi bir tek, en içten bakışlar, daha önce söylenmemiş sözler, eşi olmamış dokunuşlar, yeri dolmayacak anılar bırakmaz. Onların tekrar yaşanması için her şeyi vermeye hazırsınızdır ama olmaz, olamaz. Cemal Süreyya’nın da dediği gibi; ‘ özlemek ölmekten sadece iki harf fazla be çocuk.’ Nefes aldırmaz, söküp atamazsın, hiçbir şey yerine konmaz..

itiraf.com

Kimsenin cesaret edemediği hayatlar yaşadım ben, kimsenin düşünmeye bile korktuğu aslında aklından hep geçirdiği hayatlar. Pişman mıyım? Asla!! Beni ben yaptılar. Zaten belki de ben zor hayatları sevdim hep, benim mutluluğum aslında mutsuzluğumdu.

yine yeni yeniden :)

Bakıyorum da ne kadar uzun zaman olmuş ben buralara içimi dökmeyeli. Tabi ki sebep seni unutmam değil her hesabıma ayrı ayrı sürekli değiştirdiğim şifrelerle giriş yapmak bir süre sonra beyinde bir şifre çöplüğüne yol açmakla birlikte bunun bellekte kalım süresini oldukça kısaltıyor.Bir yazmayış hikayesi de anca bu kadar uzatılabilirdi zaten. Buralara bu kadar rahat yazmamın tek sebebi hesabımın sadece bir kişi o da en yakın arkadaşım tarafından takip ediliyor olması sanırım. we kısaca diyorum kiii, tekraaar tekraaar hoşgeldimmm yaaar yüreğimeeee :)

gerçek ben gibi

bir gün ben gidicem, gerçekten gidicem
yüreğimle, kalbimle, geride hiç bir iz kalamışcasına
sanki hiç yaşamamış, yaşanmamış, hiç kanamamış gibi
ben benlikten çıkmamış bir ben gibi
kırılmamış, bozulmamış, günaha yakın durmamış gibi
belki ağlayarak, daha fazla kanatarak ama en çok gerçek ben gibi gidicem...

mesken

ben ne sevgili, ne dost, ne arkadaş, belki sırdaş.
belki de an altta kalanların yapıldığı bi mesken
sonu yok acıtır, sonu yok kanatır
seviyorum diyemezsin, doyasıya öpemezsin
ne hak tanır, ne olur
bir sen bilirsin, bir de yorgun kalbin..

yaz bir iki deneme...

Blog blog dedim, oturan bi taraflarımı yırttım ama bi kelam bile yazmadığımı anladım. Bilmem buraların adetini, geleneğini, göreneğini ama madem söz konusu yazmak benim de şu sanal aleme bırakacağım bir kaç sözcük neden olmasın. Sayko okumakta olup şahsımın da az sayko olmadığını, miladi takvime göre 87, astrolojiye göre akrep güzelliğine, fizik ölçümlerine göre belki de standartların altında bir boya, obez ve bulmia olmıcak bi yapıya sahibim. E bu kadar zırvadan sonra yarışmacı arkadaşlara başarılar dileyip yazmaya devam etmek mantıklı olsa gerek. Yazmayı çok çok sevmekte olup, sezenin de dediği gibi kelimelerin efendisiyim ama aşka gelince eni konu safım, bir tür rahatlama kaba tabirle boşalım yaşatmaktadır kendileri. Çoğu nerde olduğunu hatırlayamadığım defter arkalarında, bi kısmı arkadaşlarımın facebook sayfalarında, geri kalanı ve en güzelleri reme geçme evremde uçup gitmekte olan cümleciklerim. Bilmem konunun neresindeyim, bilmem bi yeri, zamanı var mı, artık burdayım  kısacası hoşgeldin yar yüreğime =)